على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
1342
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
و سير كردن بطور تفرج و گردش نمودن . خرامين ( xer min ) ا . پ . نوعى از علف . خرآن ( xor ' n ) ع . ج . خرء ( xor ' ) . خران ( xar n ) پ . ج . خر . و خران - گور : گور خران . خران ( xer n ) و ( xerr n ) ص . پ . مطيع و رام و فرمان بردار . خرانبار ( xar - anb r ) ا . پ . جمعيت و هجوم مردم جهة كارى . و جماع چند شخص با يك نفر . و فتنه و آشوب . و خرجسته . و شلتاق . و كسى كه جهة رسوائى او را بر خر سوار كنند و در شهر و محلات بگردانند . خرانجاش ( xaranj c ) ا . پ . نام پهلوانى تورانى . خرانف ( xar nef ) ع . ج . خرنفة . خرانف ( xor nef ) ا . ع . دراز و طويل . خرانق ( xar neq ) ع . ج . خرنق . خرانيدن ( xer nidan ) ف م . پ . خريدن كنايدن و فرمودن . خراهن ( xar hen ) و ( xar han ) ا . پ . يك نوع رستنى كه بهندى بوهال گويند . خراهين ( xar hin ) ا . پ . خراتين . خرائب ( xar eb ) ع . ج . خربة . خرائد ( xar ed ) ع . ج . خريدة . خرائض ( xar ez ) ع . ج . خريضة . خرائط ( xar et ) ع . ج . خريطة . خرائف ( xar ef ) ع . ج . خروفة . و ج . خريفة . خرائق ( xar eq ) ع . ج . خريق . خرايگ ( xar yag ) ا . پ . زمين نامزروع . و دشت . و جريب . و يخ . و بيخ و ريشه . خرب ( xarb ) م . ع . خربه خربا ( از باب نصر ) : زد بر سوراخ گوش او و سوراخ كرد آن را و شكافت آن را . و خرب فلان : دزد گرديد فلان . و خرب الدار : ويران كرد خانه را . و خرب بابل فلان خرابة و خرابة و خربا و خروبا : دزديد شتر فلان را . خرب ( xarb ) و ( xorb ) ا . ع . مغاكچهء سرين . و فساد در دين . خرب ( xorb ) ا . ع . كرانهء ريگ توده . خرب ( xarab ) ا . ع . شوات نر . ج : خربان . و موى فراخيدهء در تهيگاه . و موى در وسط مرفق كه بعض آن فراخيده و بعضى غير فراخيده باشد . ج : اخراب و خراب و خربان . خرب ( xarab ) م . ع . خرب خربا : ( از باب سمع ) : شكافته گوش گرديد . و نيز خرب : سوراخ مدور در گوش كردن . خرب ( xareb ) ا . ع . تيزى كوه برآمده . و مغاكى از زمين . و نام كوهى . خرب ( xareb ) ص . ع . جاى خراب و ناآبادان . خرب ( xerab ) ع . ج . خراب . و ج . خربة . خرب ( xorab ) ع . ج . خربة و خربة . خرباء ( xarb ' ) ا . ع . گوشى كه نرمهء آن را شكافته باشند . و بز شكافته گوش كه شكاف آن نه دراز باشد و نه پهن . خرباء ( xarb ' ) ص . ع . مونث اخرب . خربات ( xarab t ) ع . ج . خربة ( xarabat ) و ( xarbat ) . خربات ( xareb t ) ع . ج . خربة . خربار ( xar - b r ) ا . پ . بار بزرگ و خروار . خربازان ( xar - b z n ) ا . پ . نوعى از بازى كه هر كس در برابر هم خم شوند و سرها بهم نهند و دستها بر زانو گذارند و يك سر ريسمانى را بر دست گيرند و سر ديگر آن ريسمان را كس ديگرى بدست گيرند و بر دور و پيش آنان مىگردد و نمىگذارد كسى بر ايشان سوار شود و اگر احيانا سوار شد همچنان سوار خواهد بود تا ديگرى گرفتار شود و آنكه سر ريسمان را بدست دارد خربنده ناميده مىشود و بر هر كس پاى خود را زند وى را بياورد و با اين دو كس در قطار كشد و همچنين بازى كنند تا يك نفر ديگر هم گرفتار شود آنوقت دو كس اولى خلاصى مىيابند . خرباش ( xerb c ) ا . ع . تنگى و اغتشاش . و فقعة خرباش : سماروغ كلان . خرباق ( xerb q ) ا . ع . زن دراز و بزرگ . وزن تيز رفتار . و نام مردى . و جد فلان فى خرباقه يعنى جد كرد فلان در تيز دادن . خرباق ( xerb q ) م . ع . خربق خربقة و خرباقا . مر . خربقة . خربان ( xar - b n ) ا . پ . صاحب خر و رانندهء خر . خربان ( xerb n ) ع . ج . خرب . خربان ( xerebb n ) ا . ع . مرد بد دل . خربة ( xarbat ) ا . ع . غربال . ج : خربات . خربة ( xarbat ) و ( xorbat ) ا . ع . فساد در دين . خربة ( xorbat ) ا . ع . هر ثقبهء مدورى . و وسعت شكافتگى گوش . و سوراخ سوزن . و سوراخ كون . و دستهء توشه دان و يا گوشهء آن . ج : خرب و خروب و اخراب . و ظرفى كه شبان در آن توشهء خود مىنهد . و مغاكچهء سرين . خربة ( xerbat ) ا . ع . نوع خرابى و هيئت آن . خربة ( xarabat ) ا . ع . عيب . و شرم گاه . و خوارى . ج : خربات . و نام موضعى و زمينى و بازارى در يمامه . خربة ( xarebat ) . ع . مونث خرب .